โลกที่หมุนด้วยความเร็ว24 เฟรม /วินาที
กุมภาพันธ์ 19, 2008 โดย atrickofthelight
เปียโนเริ่มต้นเล่นเพลง แสงไฟหรี่ดับ ซูซานรู้สึกตัวไม่มีคนมามองเห็นอีกต่อไป หบ่อนรู้สึกปลอดจากสายตาผู้คน และหล่อนก็เริ่มร้องให้อย่างเป็นสุข ห้องฉายหนังที่มืดสนิทในบ่ายวันนั้นเป็นดังโอเอซิสในทะเลทราย เป็นคืนเปลี่ยวอ้างว้าง คืนที่มีแสงสีบรรเจิดและเป็นเสรีเท่าเทียมกันแห่งโลกภาพยนตร์อันดูเป็นจริงเสียยิ่งกว่าคืนที่เป็นจริง คืนที่เลือกสรร เปิดออกสำหรับทุกผู้คนเผื่อแผ่สำหรับทุกคนอย่างใจกว้าง และช่วยเหลือเกื้อหนุนยิ่งเสียกว่าสถาบันสังคมสงเคราะห์และวัดวาอารามทั้งหลาย คืนที่อความอับอายขายหน้าทั้งหลายได้รับการปลอบประโลม ความสิ้นหวังทั้งปวงละลายหายสูญไปสิ้น และความเป็นหนุ่มสาวได้ล้างคราบไคลของวัยรุ่นคะนองจนหมดสิ้น
จาก เขื่อนกั้นแปซิฟิก (Un Barrage contre le Pacifique)
โดย มาเกอริต ดูราส์ (Marguerite Duras )
