แนะนำโดย นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ http://visuallyyours2.exteen.com
MANUFACTURED LANDSCAPES
กำกับ เจนนิเฟอร์ เบชวอล ( Jennifer Baichwal )
หนังเรื่องนี้เปิดด้วยฉากภายในโรงงานประกอบเครื่องใช้ไฟฟ้าแห่งหนึ่งในประเทศจีน กล้องค่อยๆพาเราเคลื่อนผ่านล็อกแต่ละล็อกที่มีคนงานประกอบชิ้นส่วนต่างๆอย่างรวดเร็วราวกับชีวิตถูกโปรแกรมมาเพื่อสิ่งนี้
กล้องวิ่งผ่านไปอีกประมาณ 10-20 ล็อกแบบลองเทค ก็ยังไม่มีทีท่าว่ามันหยุดและตัดจบซีน และยังไม่มีทีท่าว่าล็อกในโรงงานแห่งนี้จะหมดเพียงเท่านี้ด้วย
‘ทำไมมันยังไม่สุดโรงงานซะทีวะ’ เราเริ่มคิด
แล้วหนังก็ตอบข้อสงสัยให้ด้วยการปิดฉากลองเทคนี้ด้วยภาพของโรงงานที่ใหญ่และกว้างสุดลูกหูลูกตาอย่างที่ไม่เคยนึกว่าจะมีโรงงานแบบนี้อยู่บนโลก
และนั่นคือการจุดประเด็นคำถามของหนังเรื่องนี้ ด้วยฉากเพียงฉากเดียว
Manufactured Landscapes เป็นการติดตามการทำงานของช่างภาพชาวแคนาดาที่ชื่อว่า เอ็ดเวิร์ด เบอร์ทีนสกี้ ( Edward Burtynsky ) ที่เดินทางเข้ามาในทวีปเอเชียเพื่อถ่ายภาพ Landscape ในจีน ประเทศที่ทั่วโลกต่างโยนวัตถุดิบมาแปรรูปเป็นสินค้าอุตสาหกรรม และประเทศที่พร้อมดาหน้าพุ่งสู่ความเป็นอุตสาหกรรมอย่างรุนแรง ภาพที่เราจะได้เห็นในหนังคือ ภูเขาแผงวงจรคอมพิวเตอร์ ซากเรือเหล็กขนาดยักษ์ที่ตั้งเท้งเต้งแถวชายฝั่ง หรือสภาพแหล่งที่อยู่ที่ถูกทำลายประหนึ่งผ่านสงครามโลกมา เพื่อจะนำพื้นที่ไปสร้างเขื่อนสามโตรก เขื่อนที่ใหญ่ที่สุดในโลกถ้าหากจีนสร้างได้สำเร็จ
การโยนไปมาระหว่างภาพนิ่งของเบอร์ทีนสกี้ และ ภาพเคลื่อนไหวที่ผ่านการกำกับของเบชวอล ช่วยสร้างพลังในการเล่าเรื่องเป็นอย่างดี เพราะภาพนิ่งที่เราเห็นนั้นจะถูกเติมให้มีมิติและพลังมากขึ้นด้วยภาพเคลื่อนไหว และยังดึงดูดคนดูเข้าไปในงานของเบอร์ทีนสกี้ได้อย่างเต็มที่
ส่วนตัวผมชอบงานภาพถ่าย Landscape เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่หนังเรื่องนี้ให้อะไรได้มากเกินกว่าจินตนาการที่ผมคาดหวังไว้ เพราะแต่ละภูมิทัศน์ที่เราได้เห็นนั้นมันช่าง ‘แปลกปลอมและสวยงาม’ แต่มันก็น่าเศร้าและสิ้นหวังเหลือเกินในขณะเดียวกัน เพราะไม่ว่ามันจะสวยแค่ไหน แต่สิ่งเหล่านั้นก็ยังคงเป็น ‘เศษซากและของเสีย’ ที่มนุษย์มอบเป็นของขวัญกลับคืนสู่ธรรมชาติอยู่วันยังค่ำ
ความอุตสาหะสู่การเป็นโลกแห่งอุตสาหกรรมที่ยิ่งใหญ่(เกินความจำเป็น)นั้น ดูจะเป็นการก้าวหน้าที่ถอยหลังของมนุษยชาติ สิ่งที่เราเห็นว่าคือสวยงาม บางครั้งมันก็คือจุดจบ เพราะความเป็นจริงแล้ว มนุษย์เราต่างถูกประกอบสร้างจากสายลมที่เกิดจากการโบกไหวของกิ่งก้านใบบนต้นไม้ ไม่ใช่ลมเย็นๆจากเครื่องปรับอากาศ
สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ทุกๆ Landscape ในหนังกำลังบอกเรา
แม้หนังจะจบลงเป็นหนัง ‘รักโลก’ อีกเรื่องหนึ่ง แต่ในนาทีนี้ผมก็ไม่ติดใจใดๆทั้งสิ้น
เพราะโลกที่เรายืนอยู่นี้ มันเป็นสสารที่เราควรจะรักมันได้ตั้งนานแล้ว
4 ดาวให้กับ ภาพนิ่งของเบอร์สกี้ , ภาพเคลื่อนไหวของเบชวอล , ภูมิทัศน์เน่าเฟะที่สวยงาม และ เจตนาดีของหนัง
ดูฉากเปิดดังกล่าวให้ขนลุกเล่นๆ ที่นี่ครับ
ตัวอย่างหนังครับ
เวบไซต์ของ Edward Burtynsky ครับ
ดูฉากเปิดแล้ว
ขนลุกจริง ๆ