3 ทศวรรษกับหนังไทยของบัณฑิต ฤทธิกล
โดย Jesse James
หลังนอนคิดหาเหลี่ยมมุมที่จะเขียนอำลาอาบัณฑิตของน้องนุ่งในวงการหนังไทยอยู่นานสองนาน จนกระทั่งทิ้งช่วงมาได้สองเดือนพอดีหลังการเสียชีวิตของอา กอปรกับได้มีโอกาสนั่งดู “บุญชู” ตั้งแต่ภาค 1 ถึง 8 อีกรอบพร้อมหนังเรื่องอื่นๆ ประปราย เลยนึกขึ้นได้ว่าน่าจะสมควรแก่เวลาแล้วที่จะเขียนบทความอำลาอาบัณฑิตอย่างเป็นจริงจังเสียที
โดยประวัติจะไม่ขอกล่าวเกริ่นอะไรอีก เพราะแฟนๆ หนังทั้งไทยและเทศคงจะพอคุ้นเคยกับงานของอาบ้าง แม้ในช่วงหลังๆ จะแผ่วไปหน่อยจนกระทั่งเริ่มกลับมาเปรี้ยงได้อีกครั้งจาก “บุญชู ภาค 9” และเพิ่งได้ยินข่าว่าอากำลังเตรียมงานสร้าง “บุญชู ภาค 10” อยู่หมาดๆ การเสียชีวิตในวันที่ 1 ตุลาคม ที่ผ่านมาจึงนับว่ากระทันหันกระทบความรู้สึกผมมากทีเดียว
นับเริ่มจากความทรงจำผมเริ่มรู้จักชื่อ บัณฑิต ฤทธิกล เป็นครั้งแรกจากหนังเรื่อง “บุญชู” นี่แหละ จำไม่ได้ว่าภาคไหนที่ได้ดูในโรงเป็นครั้งแรก คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นภาค 6 หลังจากนั้นก็สมัครเป็นแฟนบุญชูและแฟนหนังอาเรื่อยมา มีโอกาสก็ดูเรื่องอื่นๆ ทางวีซีดี โดยเฉพาะบุญชูที่ดูทุกภาคไม่ต่ำกว่าสองรอบ
เท่าที่ดูมา ชอบหนังอาทุกเรื่องในยุคพีคสุดช่วงทศวรรษ 2530 ตั้งแต่ ด้วยเกล้า (2530) จนถึง บุญชู 8 เพื่อเธอ (2538) เทียบกับหนังไทยยุคเดียวกัน หนังของอาบัณฑิตมีเสน่ห์พิเศษที่ทำให้คนดูไม่ว่าจะวัยไหนหลงรักได้ง่ายๆ นั่นคือ “ตัวละคร”
