หมายเหตุกลแสง :แม้จะแนะนำหนังเรื่องนี้ไปแล้วแต่เนื่องจากมีเพื่อนห้องน้องพี่ส่งบทความภาษาไทยมาจึงขอแนะนำซ้ำอีกครั้งหนึ่งครับ

โดย เก้าอี้มีพนัก       

 ใครที่ติดภาพของหนังเพลงระบำหน้าท้อง คู่พระนางวิ่งไล่จับกันข้ามภูเขา แล้วคิดว่าสารคดีเรื่องนี้คงไม่ต่างจากหนังเมดอินอินตะระเดียแบบที่คุ้นตา เลยพาลทำให้มองข้ามไป ต้องขออนุญาติบอกไว้ตรงนี้เลยว่า แล้วคุณจะเสียใจ ข้อรับประกันอย่างแรกคือ การที่ได้รับเลือกเข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองร๊อตเตอร์ดาม ทำให้คิดไปได้ว่าสารคดีเรื่องนี้ต้องมีอะไรไม่ธรรมดาควรค่าแก่การรับชมเป็นแน่แท้ ข้อรับประกันที่สอง(อันนี้จากปากคำของผู้คัดเลือก) สารคดีเรื่องนี้จะพาคุณไปสู่อีกโลกหนึ่งที่แทบไม่เคยพบเห็นจากหนังเรื่องใด

Listener’s Tale นั้นก็เหมือนกับบทบันทึกของนักเดินทาง ที่เที่ยวท่องไปตามดินแดนต่างๆ ซึ่งแน่ล่ะว่าในทุกๆที่นั้นมักจะมีเรื่องเล่าที่ขับขานสืบทอดกันมา และในรัฐสิกขิมที่เป็นท้องเรื่องก็เช่นเดียวกัน ผู้กำกับ Arghya Basu ถ่ายทอดเรื่องราวที่เป็นบทบันทึกของเขา ที่นั่นเรื่องเล่าขานปรัมปรานับร้อยนับพันได้ถูกขับขานต่อกันมาช้านาน ผสานผสมเข้ากับเรื่องราวของชีวิตประจำวันของเหล่าชีวิตน้อยใหญ่ ภาพชีวิตที่เอื่อยนิ่ง เสียงเพลงแห่งบทสวดระงมงันลิ่วละล่องมาตามสายลม จิตวิญญาณแห่งพื้นที่ ที่แผ่ซ่านแจ่มชัดราวกับพวกมันได้แอบฝังตัวเข้ากับ แผ่นฟิล์ม หัวเทป กระจกเลนส์ ขาตั้งกล้อง เมื่อครั้งเข้าไปถ่ายทำ และมันทวีความแจ่มชัด แจ่มชัดยิ่งขึ้น ใช่  ณ ที่แห่งนั้น หนังเรื่องนี้ บทกวีแห่งความลึกลับได้ก่อกำเนิด

ปี 2000 โลกภาพยนตร์มี ดอกฟ้าในมือมาร สามปีที่แล้วมี Into Great Silence และในปีนี้-บางที-ก็อาจจะเป็น Listener’s tales นี่แหละ แล้วที่สำคัญได้สัมผัสมันในโรงภาพยนตร์ 

ให้ตายเถอะ คุณยังจะพลาดอีกเหรอ

A LISTENER’S TALE ( ARGHYA BASU) INDIA

จาก เวบของ รอตเตอร์ดาม ครับ

A meditative, non-fiction visual poem shot among the people of Sikkim in a North-Eastern state of India. Structured as a contemplative magic ode, with elements of pure cinema vérité, to the spirit of the Buddhist struggle to survive and maintain the ancient values.

Almost like melodious Buddhist chanting, the film, in a very fitting slow pace, depicts the life of the various ethnic groups: the Bhutias – Tibetan immigrants who came as settlers to Sikkim as early as the 12th century; the Lepchas – the aboriginals of Sikkim; and the modern, mixed Sikkimese population.
The fascinating choreography of the dance featured in the film was received, as believed, in a trance and was enacted to reinforce interracial brotherhood at a very crucial juncture of Sikkimese history. The young Bengali director for many years focused his work on Lamas, traditional music and art forms from Sikkim as well as today’s reality. His non-narrative, lyrical and meditative form of story telling offers the viewer his/her own tale

เพิ่มเติม

http://www.sf360.org/features/arghya-basu-evokes-the-mystical-and-everyday-in-a-listeners-tale