JOHN CASSAVETES : an audience under the influence

 
บทความขนาดสั้นโดย FILMSICK ตีพิมพ์ครั้งแรก ใน นิตยสาร คนมีสี
 
 
เราอาจเรียกเขาว่า บิดาแห่งหนังอินดี้อเมริกัน  ในฐานะที่เขาเริ่มทำหนังเรื่องแรกโดยไม่ง้อนายทุน  อาศัยเงินจากเพื่อนพ้องน้องพี่และชาวบ้านชาวช่องที่เขาประกาศบอกทางวิทยุ เขาทำหนังโดยไม่ใช้ดาราดัง เน้นการแสดงแบบด้นสด  สร้างพายุอารมณ์ ถาโถมใส่คนดูลูกแล้วลูกเล่า ด้วยตัวละครที่คาดเดาไม่ได้ เหตุการณ์ที่คาดเดาไม่ได้ และอารมณ์บีบคั้นอันคาดเดาไม่ได้  ใกล้คียงคล้ายคลึงที่สุดกับสิ่งที่เรียกว่า ‘ มนุษย์’
 

Read Full Post »

ULRIKE OTTINGER กับผลงานของเธอ : ‘แห่งการสรรเสริญความพิกล-วิกาล ของเหล่าชีวิตหลบเร้น’

 
โดย อุทิศ เหมะมูล 
               
 

อุลริเค่อ อ็อททิงเง่อร์ (Ulrike Ottinger) เกิดเมื่อปี 1942 ผู้กำกับหญิงชาวเยอรมันผู้นี้มีผลงานในลักษณะของศิลปินหลากสาขา ทั้งภาพยนตร์ ละครเวที ภาพถ่าย ผลงานของเธออยู่ร่วมยุคสมัยเดียวกับวิม เวนเดอร์ส, แวร์เนอร์ แฮร์โซค และไรเน่อร์ ฟาสบินเดอร์ ทว่าหนังของเธอมีลักษณะเฉพาะตัวเติบโตอยู่ในวงการใต้ดิน และเป็นที่รู้จักในโรงละครเวที แกลเลอรี่ พิพิธภัณฑ์(Tate Modern Art, MOMA) เสียมากกว่า ด้วยลักษณะหนังที่สำแดงโลกทัศน์เฉพาะตัวอย่างสุดขั้ว ไม่ประนีประนอม และค่อนข้างจะนำเสนอมุมมองเหนือจริงด้วยรูปลักษณ์บิดเบี้ยว วิปริตผิดเพี้ยน ซึ่งทั้งหมดเกิดจากการผสมผสานวัฒนธรรมอันแปลกตา การนำตำนานเรื่องเล่า และนิทานเปรียบเทียบมาตีความตามมุมมองของตนเองอย่างแปลกประหลาด นำเสนอภาพชีวิตของคนและกลุ่มคนที่ชอบทำอะไรพิสดาร แหกขนบ ออกนอกลู่นอกทาง หนังของเธอนำเสนอความเป็นอื่น ระหว่างความขาดพร่องกับล้นเกิน ในพฤติกรรม รสนิยม และโลกทัศน์ส่วนบุคคล ซึ่งทั้งหมดนี้ได้สำแดงแผลงฤทธิ์ผ่านเพศสถานะที่เป็นเพศหญิง

Read Full Post »

A NOTE TO CLAUDE CHABROL

by CELINEJULIE
เคยได้ยินนักวิจารณ์บางคนพูดถึงหนังบางเรื่องของชาโบรลว่าเป็นหนังแนว anti-thriller ดิฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคำว่า ANTI-THRILLER แปลว่าอะไร แต่เท่าที่สังเกตมา หนังของชาโบรลมักมีลักษณะดังต่อไปนี้
1.มีการฆาตกรรมเกิดขึ้นในเรื่อง แต่ประเด็นที่ว่า “ใครเป็นฆาตกร” ไม่ใช่ประเด็นที่มีความสลักสำคัญเลยแม้แต่นิดเดียวในหนังเรื่องนั้น เพื่อนของดิฉันบางคนเกลียดหนังบางเรื่องของชาโบรลมากๆ เพราะบางทีชาโบรลเฉลยว่า “ใครเป็นฆาตกร” โดยใช้วิธีการที่ดูเหมือนโง่มากๆ ไม่มีการเร้าอารมณ์อะไรทั้งสิ้นตรงจุดนั้น บทจะเฉลย ก็เฉลยขึ้นมาดื้อๆ โต้งๆ ตรงไปตรงมา อยู่ดีๆก็เฉลยขึ้นมาเฉยๆซะอย่างนั้นแหละ ขัดกับหลักเหตุผลกฎเกณฑ์ของหนังทริลเลอร์อย่างสิ้นเชิง หนังของชาโบรลอาจจะแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลที่ได้รับจากอัลเฟรด ฮิทช์ค็อก แต่หนังของชาโบรล “ลงลึกในจิตใจและจิตวิญญาณของตัวละคร” มากกว่าจะให้ความสนใจกับ “ความน่าตื่นเต้นของพล็อตเรื่อง”

Read Full Post »