Posted in กลแสงสนทนา, แท็ก กลแสงสนทนา, movie, rain on พฤษภาคม 1, 2008 | 4 Comments »
คุยกับทีมงานกลแสง ส่งจดหมายอิเลคทรอนิคส์ของคุณมาที่ filmsick@gamail.com ครับ
วาว : ช่วงนี้แถวบ้านฝนตกตลอดเลยอะคัฟเพ่ เมื่อคืนนี้ก้อตก เช้านี้ก้อตก ตอนกินข้าวกลางวันก้อตก …สั้นๆ ง่ายๆ นะคัฟเพ่ หนังอันควรค่าแก่การรับชมท่ามกลางบรรยากาศฝนปรอยแบบนี้ ได้แก่หนังเรื่องไรบ้างคัฟ
(เออ………ถามสั้นๆ รบกวนช่วยตอบยาวๆ ได้ป่ะคัฟ……. เหวอ?)
ขอบคุณคร๊าฟฟฟฟฟฟฟ
Posted in เนื้อ-หนัง, แท็ก movie, review, sholay on เมษายน 11, 2008 | 1 ความคิดเห็น »
โดย : Jesse James
ในประวัติศาสตร์หนังคาวบอย เราอาจแบ่งกลุ่มหนังคาวบอยออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ ๆ ตามถิ่นฐานและองค์ประกอบหลัก ๆ ในแต่ละประเภท ได้แก่ ภาพยนตร์คาวบอยอเมริกัน และภาพยนตร์คาวบอยอิตาเลียน
ภาพยนตร์คาวบอยอเมริกัน ยึดมั่นที่คุณธรรมน้ำมิตรระหว่างลูกผู้ชาย , การเผชิญโชคและเหล่าวายร้ายด้วยความกล้าหาญตามแบบฉบับวีรบุรุษ ตัวละครหลักมักเป็นนายอำเภอผู้ยึดมั่นในคุณธรรม (My Darling Clementine) , คนเลี้ยงม้าผู้ถูกกดขี่ข่มเหง (The Man from Laramie) หรือกระทั่งชายหนุ่มพเนจร ผู้เปรียบประดุจเทวทูตที่ลงมายังดินแดนมนุษย์เพื่อกวาดล้างเหล่าร้ายด้วยกระสุนปืน (Shane) ภาพยนตร์คาวบอยอเมริกัน จึงมักมีสูตรสำเร็จให้ดำเนินไปตามครรลองอยู่ไม่กี่แบบ พระเอกเผชิญปัญหา – ประสบความสิ้นหวัง – ได้รับแรงกระตุ้นจากคนรอบข้างหรือการกระทำอันเลวร้ายของวายร้าย – ลุกขึ้นสู้กับปัญหา – ประสบชัยชนะในท้ายที่สุด
ทว่าก็มีภาพยนตร์คาวบอยอเมริกันแท้ ๆ ที่เลือกจะแหกกรอบการเล่าเรื่องดังกล่าวด้วยเช่นกัน ในกลุ่มนี้ได้แก่ High Noon (นายอำเภอผู้แสดงความหวาดกลัว) กระทั่ง The Man Who shot Liberty Valance (เจมส์ [...]
Posted in หนังสามัญประจำบ้าน, แท็ก movie, the million dollar hotel, vcd, wim wenders on มีนาคม 11, 2008 | 2 Comments »
นี่น่าจะเป้นหนังเรื่องเดียวของ WIM WENDERS ที่ได้เข้าฉายอย่างเป็นทางการในบ้านเรา (แม้จะมีหนังสี่เรื่องของเขาที่หาดูได้แบบลิขสิทธิ์ เช่น UNTIL THE END OF THE WORLD เคยออกวีด๊โอลิขสิทธิ์ โดย ไรท์พิคเจอร์ส ส่วน LAND OF PLENTY และ DON’T COME KNOCKING ออกวีซีดีลิขสิทธิ์ คุณภาพต่ำออกมา)
Posted in MASTER OF CINEMA, แท็ก apichatpong weerasethakul, movie, short films on กุมภาพันธ์ 19, 2008 | 1 ความคิดเห็น »
เราอาจรู้จัก อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ในฐานะการเป็นผู้กำกับไทยคนเดียวที่ได้รางวัลใหญ่ๆจากเทศกาลหนังเมืองคานส์ หรือในฐานะเจ้าของหนังน่าเบื่อยืดยาวที่ดูเหมือนไร้จุดหมาย หรือกระทั่งในฐานะผู้กำกับหัวแข็ง ที่คัดง้างกับคณะกรรมการเซนเซอร์ด้วยการ ยอมไม่ฉายไม่ยอมตัด แสงศตวรรษ หนังเรื่องล่าสุดของเขา แต่ไม่ว่าจะในฐานะใดปฏิเสธไม่ได้เลยว่า เขาคือผู้กำกับคนสำคัญที่โลกต้องจับตามอง
ย้อนกลับไปก่อนที่เขาจะกลายเป็นเจ้าของรางวัล Jury Prize จากเทศกาลหนังเมืองคานส์อภิชาตพงศ์ เริ่มต้นจากการทำหนังสั้น โดยเริ่มจาก 0116643225059 หนังสั้นที่ใช้ภาพของแม่ ซ้อนเข้ากับภาพชองชายผมยาวที่ถูกปรับแต่งจนดูเหมือนอยู่ในเงามืด และใช้เสียงการโทรศัพท์กลับบ้าน ของตัวผู้กำกับเองในการเล่าเรื่อง ตัวเลขที่เป็นชื่อเรื่องนั้นก็เอามาจากเบอร์โทรศัพท์จริงๆ ที่ตัวผู้กำกับโทรจากเมืองนอกมาหาพ่อแม่ที่บ้าน ตัวหนังนั้นมีความเป็นส่วนตัวสูงมาก ( ซึ่งในเวลาต่อมากลายเป็น ตัวตนของอภิชาติพงศ์ ที่ใช้เรื่องส่วนตัวเป็นพื้น และค่อยๆเลือนไปสู่การเป็นเรื่องเล่า ดังจะเห็นได้อย่างชัดเจนจาก แสงศตวรรษ ) และนี่เป็นครั้งแรกที่ ภาพและเสียงในหนังของเขากลายเป็นพรมแดนของการทดลองความไม่พ้องต้องกัน แต่ในขณะเดียวกันไม่ย้อนแย้งกันและกัน ซ้ำยังเป็นการเล่นแร่แปรธาตุกับ ภาพยนตร์และกระบวนการของมัน เขาตัดรูปภาพของแม่เข้ามาใส่เป็นภาพหลักในหนังขณะที่ในบทสนทนา จะมีช่วงหนึ่งที่เขาเอ่ยถามว่าแม่ส่งรูปมาหรือยัง หากรูปที่ปรากฏคือรูปแม่ (ที่ส่งมา)ก็เท่ากับว่า เขาไม่ได้ทำหนังเรื่องนี้ในฐานะของความเป็นหนัง (ว่าด้วยภาวะ homesick แต่เล่าแบบทดลองโดยการตัดภาพแม่ และเสียงสนทนามาประกอบกันแทน) แต่การมีอยู่ของบทสนทนาเรื่องรูปกลับสร้างความหมายใหม่ นั่นคือ การที่เขาได้ ใส่กระบวนการสร้างภาพยนตร์ ลงไปในตัวภาพยนตร์ (ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ) ซึ่งนั่นเท่ากับเป็นการใส่มิติ [...]
 | ่แะดี่ on ~ Sergio Leone ~ ปรมาจารย์หนัง… |
 | ชงยี้ on The Hidden Fortress : ปราการซ่… |
 | tumm on สมุดเยี่ยม |
| tumm on BKIFF 2009 WISLIST 18 : EVERYO… |
 | บัตร 160 on BKIFF 2009 WISHLIST 17: NE CHA… |
