โดย FILMSICK http://filmsick.exteen.com
เรากำลังพูดคุยอยู่กับ ไบรอัน ไพรซ์ ชายร่างใหญ่ผมยาวท่าทางเหมือนรอคเกอร์รุ่นใหญ่ท่าทางใจดี เขาไม่ได้มาร้องเพลงร๊อค แต่เขาเป็นพ่อครัว ที่กำลังตระเตรียมเครื่องปรุงสำหรับอาหาร และเขาอาจเป็นพ่อครัวสามัญที่ปรุงอาหารสามัญอย่างปลาทอด ไก่ทอด หรือสลัดผัก ถ้าไม่เพียงแต่ว่าอาหารเหล่านั้นคืออาหารมื้อสุดท้ายของนักโทษประหาร
หากการกินคือรูปแบบการแสดงพลังงานชีวิต การกำเนิดและดำรงคงอยู่ อาหารมื้อสุดท้ายใยมิใช่รูปแบบการยั่วล้อที่รุนแรงและเจ็บปวดของวูบชีวิตสุดท้ายก่อนดับลงเล่า และนี่คือสารคดีที่ว่าด้วยสิ่งนั้น งานสารคดีผสมกับงานศิลปะแบบจัดวาง คอมพิวเตอร์กราฟฟิค และอนิเมชั่น ที่พาคนดูท่องผ่านประวัติศาสตร์อันยาวนานของการประหารชีวิต ความเชื่อ มายาคติ เบื้อหน้าเบื้องหลังของอาหารมื้อสุดท้าย จากภาพเขียนโบราณของญี่ปุ่น ไปจนถึงภาพ THE LAST SUPPER ของลีโอนาโด ดาวินชี จากความตายของพระเยซูไปถึงความตายของนักโทษประหารชีวิต จากปากคำของพ่อครัว เจ้าหน้าที่คุก นักเขียน หรือนักโทษ จากสวีเดน เยอรมัน อเมริกา เคนยา ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ กระทั่งประเทศไทย จากเรื่องของอาหารถึงเรื่องของภูติผี จากความอยุติธรรม ถึงความทุกข์เศร้า จากการเกิดถึงความตาย
